Aantal inwoners krimpt, maar kwaliteit groeit!
Sittard-Geleen is een krimpgemeente met een hoog percentage 65-plussers en een laag
gemiddeld inkomen. De gemeente is bovendien een nadeelgemeente waardoor een financieel
tekort is ontstaan bij de uitvoering van de Wmo. Daarnaast blijkt de provincie Limburg
andere prioriteiten te stellen dan de gemeente, waarbij de nadruk meer ligt op jongerenbeleid
dan op ouderenbeleid. Toch is de gemeente ervan overtuigd dat de demografische krimp
niet alleen een probleem is maar ook kansen biedt voor kwaliteitsverbetering.
Sittard-Geleen heeft een uitgebreid aanbod van voorzieningen, zowel collectief als
individueel. Bovendien is in de gemeente een duidelijke kanteling zichtbaar waarbij
de vraag van burgers steeds vaker het uitgangspunt vormt bij het formuleren van beleid.
Daarnaast wordt er goed samengewerkt tussen de gemeente enerzijds en woningcorporaties,
zorg- en welzijnsinstellingen anderzijds. De gemeente is door de financiële tekorten
gedwongen te zoeken naar inventieve oplossingen om de zorg voor alle inwoners te
kunnen blijven garanderen. Een voorbeeld hiervan is het in bruikleen geven van scootmobielen,
waardoor deze door verschillende mensen gebruikt kunnen worden.
In 2003 heeft de gemeente reeds de wens geformuleerd dat mensen zo lang mogelijk
thuis moeten kunnen blijven wonen. Dit is immers wat de meeste mensen graag willen
en kostenbesparend. De combinatie van wonen en zorg krijgt dan ook veel aandacht
van de gemeente, evenals het inrichten van zorgsteunpunten in de wijk. Een aandachtspunt
voor de toekomst van Sittard-Geleen is de samenwerking tussen de diverse zorg- en
welzijnsinstellingen.
